ปรัชญาการศึกษาของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

“มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ บ่มเพาะปัญญาชนเสรีและนวัตกรที่มีความรับผิดชอบสู่การเป็นพลเมืองโลกที่อุทิศตนเพื่อสังคมและมุ่งมั่นเพื่อความยั่งยืน”

คำขยายปรัชญาการศึกษาของมหาวิทยาลัย

บ่มเพาะ: หมายถึงการให้การศึกษา ถ่ายทอดองค์ความรู้ พัฒนาความรู้ ความคิดและปลูกฝังทัศนคติเชิงบวก เพื่อพัฒนาศักยภาพของผู้เรียนให้เป็นทรัพยากรบุคคลที่มีคุณภาพ โดยวิธีการบ่มเพาะที่หลักสูตรสามารถนำไปใช้เป็นข้อกำหนดในการจัดการศึกษา/การเรียนรู้ เช่น

1) Outcome based education

2) Lifelong learning

3) Integrated discipline, Student-centered

4) Experiential learning

5) Active learning

6) Service learning หรือให้ความสำคัญกับการเรียนรู้เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน

ปัญญาชนเสรี: หมายถึง ผู้ที่มีความรู้ความสามารถ มีอิสระทางความคิด และกล้าแสดงออกอย่างมีเหตุผล

นวัตกร: หมายถึง ผู้ที่สร้างสรรค์สิ่งใหม่ หรือนำเสนอแนวคิดใหม่ที่เป็นประโยชน์

มีความรับผิดชอบ หมายถึง การตระหนักถึงหน้าที่และความสำคัญของการกระทำของตนเองที่มีต่อสังคมตลอดจนมีจิตสำนึกต่อส่วนรวมและความมีส่วนร่วมในการพัฒนาสังคม

พลเมืองโลก หมายถึง ผู้ที่มีความเข้าใจในความเป็นไปของโลก มีความตระหนักถึงปัญหาของโลก พร้อมที่จะมีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหาและรับผิดชอบต่อการกระทำของตนเองที่มีต่อสังคมโลก

อุทิศตนเพื่อสังคม หมายถึง การเสียสละตนเองเพื่อประโยชน์ของส่วนรวม

มุ่งมั่นเพื่อความยั่งยืน หมายถึง การมีเจตนารมณ์อย่างแน่วแน่ที่จะลงมือปฏิบัติอย่างต่อเนื่องเพื่อก่อให้เกิดผลลัพธ์ที่ดีในระยะยาว เพื่อก่อประโยชน์ต่อตนเอง ส่วนรวมและสังคมโลก

โดยสรุป: ปรัชญาการศึกษาของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เน้นการพัฒนาผู้เรียนให้เป็นบุคคลที่มีคุณภาพ มีความรู้ความสามารถ มีความคิดสร้างสรรค์ มีความรับผิดชอบต่อสังคม และพร้อมที่จะเป็นส่วนหนึ่งในการสร้างสรรค์โลกที่ดีขึ้น ซึ่งสอดคล้องกับแนวคิดการศึกษาในยุคปัจจุบันที่ให้ความสำคัญกับการพัฒนาผู้เรียนในทุกด้าน เพื่อให้สามารถดำรงชีวิตอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุขและมีส่วนร่วมในการพัฒนาสังคมได้อย่างยั่งยืน

คติพจน์

“มหาวิทยาลัยย่อมอุปมาประดุจบ่อน้ำบำบัดความกระหายของราษฎร ผู้สมัครแสวงหาความรู้อันเป็นสิทธิและโอกาสที่เขาควรมีควรได้ตามหลักเสรีภาพในการศึกษา” ปรีดี พนมยงค์ (27 มิถุนายน 2477)